آیا توجه نکرده ای که خداست که ابرها را می راند ٬ آنگاه آنها را به هم می پیوندد و توده انبوهی پدید می آورد و باران را مشاهده می کنی که از خلال ابر تراوش می کند .

خدا هر موجود زنده ای را از آب آفریده است ٬ گروهی از آنها بر شکم می خزند ٬ برخی بر دو پا راه می روند و برخی بر چهار پا ٬ خدا هرچه بخواهد می آفریند ٬ و بر هر کاری تواناست .

به تحقیق آیاتی روشنگر نازل کرده ایم ٬ و خدا به آن آیات هرکه را خواهد به راه راست هدایت خواهد کرد .

قرآن مبین - آیات ۴۳ و ۴۵ سوره مبارک نور

اهوره مزده به سپیتمان زرتشت گفت :

ای سپیتمان زرتشت !

" اردویسور آناهیتا " را که در همه جا دامان گسترده ٬ درمان بخش ٬ پلیدی ستیز و اهورایی کیش است ٬ به خواست من بستای .

اوست که در جهان پاینده ٬ برازنده ستایش و سزاوار نیایش است .

اوست پاکی که جان افزاید و گله و رمه و دارایی و کشور را افزونی بخشد .

اوست نیکویی که فزاینده ی گیتی است .

اوست که وجود مردان را پاک و نطفه را در وجود مادر از هر آلایش بپالاید .

اوست برومندی که در همه جا بلند آوازه است .

بدان هنگام که اردویسور آناهیتا ٬ آن دارنده ی هزار دریاچه و هزار رود ٬ هر یک به درازای چهل روز راه مردی چابک سوار ٬ به سوی دریای فراخ روان شود ٬ سراسر کرانه های آن دریا به جوش درافتد .

از این آبی که از آن من است ٬ به هر یک از هفت کشور ٬ رودی روان شود ٬ رودی از آبی که از آن من است و در زمستان و تابستان یکسان و روان و پاک است .

من ٬ اهوره مزدا ٬ او را به نیروی خویش ٬ هستی بخشیدم تا خانه و روستا و شهر و کشور را بپرورم و پشتیبان و پناه بخش و نگاهبان باشم .

کتاب مقدس اوستا - آبان یشت - کرده یکم

در ابتدا خدا آسمانها و زمین را آفرید و زمین تهی و بایر بود و تاریکی بر روی لجه و روح خدا سطح آبها را فرو گرفت 

 خدا گفت : " آبهای زیر آسمان در یک جا جمع شود و خشکی ظاهر گردید . " و چنین شد . و خدا خشکی را زمین نامید و اجتماع آبها را دریا نامید و خدا دید که نیکوست . و خدا گفت : "زمین نباتات برویاند ٬ علفی که تخم بیاورد و درختی که موافق جنس خود میوه آورد که تخمش در آن باشد ٬ بر روی زمین " و چنین شد و زمین نباتات را رویانید ٬ علفی که موافق جنس خود تخم آورد و درخت میوه داری که تخمش در آن ٬ موافق جنس خود باشد . و خدا دید که نیکوست و شام بود و صبح بود ٬ روزی سوم  

عهد عتیق - کتاب پیدایش - بند یکم

۸ برای من عدد مقدسی ست .

آبان مقدس ترین ماه و اسم دنیاست .

سه شنبه مقدس ترین روزهاست .

و فردا ٬ سه شنبه ٬ اولین روز ماه هشت ٬ شروع ماه آبان

ماه خیر و برکت ٬ ماه باران ٬ ماه پاکی قطره ها ٬ و ماه عطر نرگس ها

منتظرم برای اولین قطره ی باران آبانی ٬ منتظرم برای بوی خوش اولین نرگس بهشتی .

از اوستای مقدس ٬ عهد عتیق و قرآن مبین ٬ در باره ی باران نوشتم ٬ از اردویسور آناهیتا ٬ از بانوی نگهبان آبها .

آبان را دوست دارم ٬ باران را دوست دارم ٬ این سرزمین را ٬ این خاک را ٬ عطر گل های نرگسش را دوست دارم .

عکسی که می بینید متعلق به بهترین دوست های زندگی منه .

دوتا پسر مهربون و خوش فکر و خوش برخورد .

سمت راستی همون آرش کمانگیر و سمت چپی شازده کوچولوی من علی .

امسال ششمین سالی می شه که با هم آشنا شدیم . و پنجمین سالی که با هم صمیمی شدیم و چهارمین سالی که احساس می کنم دیگه می تونم بگم با هم دوست شدیم .

اگر اینقدر محافظه کارانه کلمه دوست رو به کار می برم برای اینه که معنای این کلمه خیلی خاص و ویژه است و روی هر رابطه ای نمی شه اسم دوستی گذاشت . اما می تونم بگم من و علی و آرش الان دیگه با هم دوست هستیم .

امروز می خواستم درددل کنم و از اخلاقم توی نیم سال گذشته بنویسم ٬ برای همین هم تصمیم گرفتم قبل از هر حرفی از همه آدم هایی که توی این مدت درکنارم بودند و شاید خواسته و یا ناخواسته اذیتشون کردم عذرخواهی کنم .

و ار اونجا که دوستی نزدیکتر از علی و آرش ندارم و بیشتر از همه توی این مدت به اونها زحمت دادم ٬ نوشته ام رو با یاد اونها شروع کردم و از همین جا از هردوشون تشکر می کنم ٬ به خاطر دوستی و برادری شان .

دلم می خواست کمی در مورد این دو تا پسر براتون بنویسم تا حس حسودیتون رو تحریک کنم ٬ اما از اونجایی که این دو تا آقا پسر خیلی محجوب و خجالتی تشریف داردند ٬ می دونم تا همین جا هم که به من اجازه دادند عکسشون رو اینجا بگذارم خیلی توی رودربایستی قرار گرفتند ٬ برای همین بیشتر اذیتشون نمی کنم .

احساس می کنم باید از خیلی ها عذرخواهی کنم ٬ اونهایی که خواسته و یا ناخواسته موجب رنجش خاطرشون شده ام .

از اون پوریا دوست داشتنی و اون میمون خوشگلش ٬ دوست عزیزم من رو ببخش ٬ اگر تنهایت گذاشتم .

از اون پسر خوش فکر هم فکرم که توی شهر حافظ زندگی می کنه و من خیلی اذیتش کردم ٬ باور کن نمی خواهم لحظه ای ناراحتی ات را ببینم احسان .

از اون پسر مو طلایی دوست داشتنی که می دونم دلش رو شکستم ٬ و شاید رفیق نیمه راحش بودم ٬ ولی باید باور کنه که دوستش دارم ٬ همیشه .

از اون پسر فعال و پر از سخنرانی ٬ از نویسنده با اعتقاد و شوخم که به اندازه فاصله ی دوری که از هم داریم دوستش دارم .

از اون آقا دکتره ٬ امیر خودم ٬ که توی تمام مدتی که بیمارستان بودم خیلی کمکم کرد و من هیچ وقت نتونستم جبران کنم .

از عابد که شاعر کوچولوی دوست داشتنی منه ٬ و شاید نباید اینقدر زود تنهاش می گذاشتم .

از اون یکی دکتر که می خواست کمکم کنه ٬ اما نخواستم ٬ بهروز .

از الهام که فکر می کنم ناخواسته دلش رو شکستم ٬ باور کن نمی دونستم باید چطوری رفتار کنم که دل نبندی .

از امین که می دونم ناخواسته باعث رنجش خیالش شدم و اذیتش کردم ٬ منو ببخش امین .

و از همه آدم هایی که هر یک را به نحوی از خودم رنجانده ام پوزش می خواهم .

وای خدای من ٬ این چه آماریه !

رکورد زدم ٬ اینهمه دل شکستن توی این زمان کوتاه !

تعجب نکنید ٬ این نوشته نویسنده سرزمین آفرینش است ٬ کسی که مدعی ست برای آدم ها آرامش و امید از خدا می خواهد .

باور کنید من سنگ نشده ام ٬ من همان انسان احساساتی ام که برای دیدن معشوق حاضر بود محال را شدنی کند .

اما احساساتم توقیف شده ٬ از یاد رفته ٬ فراموش شده ٬ فراموشش کرده ام .

احساساتم به خوابی عمیق فرو رفته .

باور کنید قصد آزار هیچ کس را ندارم ٬ احساسم به عدم رفته است .

من را ببخشید ٬ اما اگر به سویم می آیید ٬ آهسته ٬ آرام ٬ نکند که احساس خواب آلوده ام را بیدار کنید .

مهرماه ۸۵

سلام ٬ الان ساعت از یک بامداد هم گذشته و باران چند ساعتی می شه که بی وقفه می باره و من پنجره اتاق کوچکم رو به سوی بارش باران آفرینش ٬ مهربانانه گشوده ام ٬ به امید بارش کمی از این پاکی و مهربانی به سوی قلبم ٬ قلبی که تشنه این باران است ٬ تشنه این باران و پاکی و مهربانی اش .

امشب ٬ نگاهی به کتاب خدا انداختم ٬ چند قسمت از آیات سراسر مهرش آرامشی رویایی به من بخشید ٬ اینجا آمدم تا برای شما هم بازگو کنم ٬ قسمت هایی از کلام یگانه آفریدگار آفرینش :

قسم به روز روشن یا هنگام ظهر آن و قسم به شب یا هنگام آرامش آن که خدای تو هیچگاه تو را ترک نگفته و بر تو خشم نگرفته است و البته عالم آخرت برای تو بسی بهتر از این دنیاست ٬ و پروردگار تو به زودی تو را چنان عطا کند که راضی شوی . . . ( سوره مبارک ضحی )

مهرماه ۸۶

دیروز باران می بارید در کوچه ها و خیابان ها ٬ آغاز فصل بارش ٬ آغاز فصل رنگ ها ٬ با هر قطره باران گویا از نو متولد می شوم .

یک سال پیش ٬ از باران و بارش می گفتم ٬ از آرامش آن کتاب ٬ از یگانگی خالق ٬ از زندگی پیچ در پیچ . . .

امروز اما احساس می کنم به اندازه یک سال ٬ باران ٬ کتاب ٬ خالق و زندگی را بهتر درک می کنم .

یک سال گذشته است . سالی پر از رنج ٬ سالی پر از درس  ٬ سالی پر از امتحان ٬ سالی سرشار از خدا .

خدایا ٬ برای بارش سخاوتمندانه باران ات سپاسگذارم .

آفریدگارا ٬ قسمت می دهم به پاکی باران که ما را به راه حق هدایت کن .

بار پروردگارا ٬ تو را به دانش و آگاهی ات ٬ لحظه ای ما را به حال خود رها مکن .

برای دیشب برنامه ی ویژه ای در ذهن داشتم .

اولین شب از شب های قدر . . .

وقتی برگشتیم خانه ٬ رفتم دوش بگیرم ٬ وقتی از حمام بیرون آمدم ٬ متوجه شدم یک مشکل بزرگ دیگه هم برامون پیش آمده .

الان نزدیک به هشت ماه شده که من و خواهرم هر روز با یک مشکل جدید روبرو می شیم .

مشکلاتی که دیگه می تونم بگم به اوج خودش رسیده ٬ اگرچه هر دو معتقدیم خدا همراه ماست ٬ اما واقعا بعضی از اوقات احساس می کنم شانه های ما دیگه توان این همه بار رو نداره .

همه اونهایی که با خانواده ما آشنا هستند ٬ برترین ویژگی مادر من رو صبر و آرامشی که داشت می دونند ٬ و البته لبخند هیمشگی اش .

مادرم از سوی خدا به صبر امتحان شد و سرانجام در آزمون آفرینش پیروز شد ٬ به حق که او از صابرین بود .

وقتی به چیزهایی که برای من و خواهرم پیش آمده نگاه می کنم ٬ فکر می کنم که شاید خدا داره ما را هم به آزمون صبر امتحان می کند .

دیشب خیلی ناراحت بودم ٬ هیچ کاری نمی توانستم بکنم ٬ گریه هم نمی توانستم بکنم تا شاید اندکی سبک بشم  . بعد از اون دو شبی که پشت درب ICU در بهمن ۸۵ گریه کردم ٬ دیگه گریه هایم هم قطع شده ٬ شاید گریه هام هم شکه شدن ٬ شاید هم گریه هام نیز مورد لطف معجزه ی او قرار گرفته باشند .

تا اینکه تصمیم گرفتم به سراغ کتاب آسمانی بروم ٬ و به ادامه کار نیمه تمامم بپردازم .

دفعه قبل چیزی نماتنده بود که سوره ی مبارک بقره تمام شود .

و دیشب آخرین آیات این سوره ی مبارک را نیز خواندم .

خدا هیچ کس را جز به اندازه ی توانش تکلیف نکرده است ٬ دستاورد های نیک هر کس به نفع خود اوست و دستاورد زشت او نیز وبال او .

بارپروردگارا ٬ اگر فراموش یا خطا کرده ایم ٬ بر ما سخت مگیر .

پروردگارا ٬ ما را از تحمل بار گران که بر پیشینیان ما به خاطر گناه و طغیانشان قرار دادی ٬ معاف فرما .

پروردگارا ٬ آنچه در توان ما نیست بر ما مقرر مدار ٬ و از ما درگذر ٬ و برما ببخشای ٬ و رحمت آور ٬ که تو کارساز ما هستی ٬ ما را بر انکارورزان پیروز گردان .

سوره ی مبارک بقره - آیه ی ۲۸۶ ( آخرین آیه )

شب های نزول قرآن بر شما گرامی و مقدس ٬ در عباداتتان این حقیر را فراموش نکنید .